វចនានុក្រមកោសេយ្យវប្បកម្មនាម·[កោ-សៃ-យ៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-កាំ]ការចិញ្ចឹមដង្កូវនាង, ការធ្វើសូត្រ, មុខរបរសូត្រ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកោសេយ្យវប្បករនាម·[កោ-សៃ-យ៉ៈ-វ៉ាប់-ប៉ៈ-ក]អ្នកចិញ្ចឹមដង្កូវនាង, អ្នកប្រកបមុខរបរសូត្រ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកោះកុងនាម·[កោះ-កុង]ឈ្មោះខេត្តមួយរបស់កម្ពុជរដ្ឋ ឋិតនៅប្រទល់ឈូងសមុទ្រប្រទេសថៃ។ កាលពីដើមមក កោះកុង ជាស្រុកមួយនៅក្នុងខេត្តកំពត, បានបំបែកចេញពីខេត្តនេះ ហើយតែងតាំងជាខេត្តមួយដាច់ដោយឡែក ក្នុង គ. ស. ១៩៥៨(ព្រះរាជក្រមលេខ ២៤៦នស ចុះថ្ងៃទី ១៣មករា ១៩៥៨) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកោះកេរនាម·[កោះ-កេ]រាជធានីរបស់អាណាចក្រខ្មែរបុរាណសម័យសតវត្សរ៍ទី១០:មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកោះផ្កាថ្មនាម·[កោះ-ផ្កា-ថ្ម]ផ្កាថ្មប៉ប្រះទឹក ដែលព័ទ្ធជុំវិញត្រពាំងទឹកប្រៃ។ វាកកើតឡើងដោយបន្ទះនៃថ្មប៉ប្រះទឹកជាច្រើន ដែលជាទូទៅមានរាងមូល។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកោះសូទិននាម·[កោះ-សូ-ទិន]ឈ្មោះស្រុកមួយឋិតនៅតាមដងទន្លេមេគង្គ រួមចូលក្នុងខេត្តកំពង់ចាម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកៅឆាយកិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា·[កៅ-ឆាយ]លក់បើកមុខ លក់ដោយពុំសាញតម្លៃសម្រាប់អតិថិជនដំបូងគេ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកៅដាយនាម·[កៅ-ដាយ]ឈ្មោះសាសនាមានកំណើតនៅប្រទេសវៀតណាម ដែលជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃលទ្ធិសាសនាជាច្រើន ដូចជាព្រះពុទ្ធសាសនា, គ្រិស្តសាសនា, លទ្ធិតាវ, ខុងជឺ, អ៊ិស្លាមជាដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកៅយក់នាម·[កៅ-យក់]ឈ្មោះថ្នាំមួយយ៉ាងសម្រាប់បិទឱ្យជក់ខ្យល់, ឱ្យជក់ឈាម, ឱ្យជក់ខ្ទុះ ឬទឹករងៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកៅស៊ូនាម·[កៅ-ស៊ូ]ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានជ័រស្អិតយឺតសម្រាប់ធ្វើសម្ភារៈបានច្រើនយ៉ាង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកៅឡាក់នាម·[កៅ-ឡាក់]ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញវិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះបានដោយងាយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក