វចនានុក្រមព្រ័ត្រនាម·[ព្រាត់]ពួរឬខ្សែត្រកួញធ្វើដោយស្បែកគោ, ស្បែកក្របី ឬស្បែកម្រឹគណាមួយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមព្លុកនាម·[ព្លុក]អ្នករម្លាយសព (អ្នកដុតខ្មោច) ; តាមទម្លាប់មាន ៤នាក់ ជាជំនួយអាចារ្យយោគី; តាមប្រភពពាក្យនេះថា "អ្នកដាស់ខ្មោច" មានអត្ថន័យថា កាលដែលរៀបនឹងឈួលភ្លើងរម្លាយសព គេតែងនិមន្តលោកឱ្យទាញសំពត់ស្នប ដែលគេស្រាយចេញពីរូបសព ហៅថា សំពត់បង្សុកូល, គេនិយាយទៅរកសពនោះ ហាក់ដូចគេដាស់មនុស្សរស់ឱ្យភ្ញាក់ពីដេកថា ស្ដាប់ធម៌ស្ដាប់អាថ៌លោក!; ក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្នពុំសូវមានពិធីនេះទៅហើយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមព្អឹះគុណនាម, គុណកិរិយា·[ព្អឹះ]ដែលតឹង ឬណែនខ្លាំង, ដែលចង្អៀតចិត្តខ្លាំង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភនាម·[ភ]តួព្យញ្ជនៈទី២៤នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងវគ្គទី៥។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [pʰ] ជាព្យញ្ជនៈបបូរមាត់ ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ ធនិត អឃោសៈ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភក្ដីនាម·[ភ័ក-ក្ដី]ការចែក, ចំណែក; ការសេពគប់; សេចក្ដីរាប់អាន, សេចក្ដីស្រឡាញ់ស្មោះ, សេចក្ដីស្មោះត្រង់, សេចក្ដីស្លូតត្រង់, សេចក្ដីគោរព :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភក្ដីអនុជិតនាម·[ភ័ក-ក្ដី-អៈ-នុ-ជិត]អ្នកឈ្នះរឿយៗ ហើយមានភាពស្មោះត្រង់; ឈ្មោះឋានន្តររបស់មន្ត្រីពីជំនាន់មុន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភគណ្ឌលានាម·[ភៈ-គ័ន-ឌៈ-លា]រោគឫសដូងបាត; ហៅថា ភគន្ទររោគ ក៏បាន (សម្រាប់ប្រើជារាជសព្ទឬប្រើក្នុងកាព្យ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក