វចនានុក្រមស្រោចស្រង់[ស្រោច-ស្រង់]ស្រោចឱ្យបាត់ក្ដៅ ស្រង់ឱ្យរួចពីការលិចលង់ គឺសង្គ្រោះឱ្យបានរួចចាកទុក្ខ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រោបដណ្ដប់កិរិយាសព្ទ·[ស្រោប-ដន់-ដប់](ព.ប្រ.) ជួយឱបក្រសោបបិទបាំងមិនឱ្យបែកការឬមិនឱ្យលេចឮខ្ចរខ្ចាយ; នាំគ្នាជួយសង្គ្រោះដោះទុក្ខ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រោមនាម·[ស្រោម]វត្ថុសម្រាប់ស្រោបឱបពីខាងក្រៅ ដើម្បីការពារមិនឱ្យសៅហ្មង ឬឱ្យកំបាំង, ឱ្យស្រួលចាប់កាន់, ឱ្យល្អមើល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រោមខួរនាម·[ស្រោម-ខួ]ស្រទាប់ខាងក្រៅព័ទ្ធជុំវិញខួរក្បាលមានតួនាទីចិញ្ចឹមនិងការពារខួរក្បាល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រោមអនាម័យនាម·[ស្រោម-អៈ-ណា-ម៉ៃ]ស្រោមធ្វើពីជាតិកៅស៊ូស្ដើងដែលបុរសឬស្ត្រីប្រើប្រាស់ផ្ទាល់នឹងប្រដាប់ភេទក្នុងពេលរួមរ័ក ដើម្បីកុំឱ្យមានផ្ទៃពោះឬការពារពីជំងឺឆ្លងផ្សេងៗ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រោលៗគុណកិរិយា·[ស្រោល-ស្រោល]ដែលមិនទាន់រលួយ គ្រាន់តែស្លោកឬគ្រាន់តែស្រពោន ដោយស្រុស (ច្រើននិយាយចំពោះបន្លែឬអន្លក់) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រំកិរិយាសព្ទ·[ស្រំ]បុកជ្រំរឿយៗ, បុកជ្រំពន្លិច, ច្រំរឿយៗ ឬច្រំពន្លិច :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រះនាម·[ស្រះ]ទីដក់ទឹកធំដែលកើតពីជីកឬកើតឯងក៏មាន (ដែលកើតឯងហៅ ជាតស្រះ អ.ថ. ជា តៈ ស្រះ, ប៉ុន្តែខ្មែរច្រើនហៅ ត្រពាំង ទៅវិញ។ តាមកំណើតពាក្យ គួរសរសេរ ស្រ័ស ព្រោះក្លាយមកពី សំ. សរស៑ ប៉ុន្តែធ្លាប់ប្រើជា ស្រះ មកយូរអង្វែងហើយ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រះស្រង់នាម·[ស្រះ-ស្រង់]ឈ្មោះស្រះបុរាណមួយធំល្វឹងនៅខាងមុខប្រាសាទបន្ទាយក្ដី ក្នុងខេត្តសៀមរាប សម្រាប់ក្សត្រិយ៍ក្នុងសម័យមហានគរស្ដេចចុះស្រង់ក្រសាលមួយដងមួយកាល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រៈ[ស្រៈ](ភាសា.) សូរដែលបន្លឺឡើងដោយគ្មានទំនប់ អាចបញ្ចេញសំឡេងខ្លួនឯងបានផង អាចនាំព្យញ្ជនៈឱ្យចេញសំឡេងបាន មានសូរឮតាមរំពងរបស់ព្យញ្ជនៈផង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រៈទោលនាម·[ស្រៈ-ទោល](ភាសា.) សូរស្រៈដែលមានទីបន្លឺតែមួយជាក់លាក់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក