វចនានុក្រមភោជនីយសិល្បៈនាម·[ភោ-ជៈ-នី-យៈ-សិល-ប៉ៈ]សិល្បៈនៃម្ហូបអាហារ, ការសិក្សាទាក់ទងនឹងម្ហូបអាហារ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភោជនីយសោភ័ណនាម·[ភោ-ជៈ-នី-យៈ-សោ-ភ័ន]ឈ្មោះប្រាសាទមួយក្នុងព្រះបរមរាជវាំងចតុម្មុខ (ក្រុងភ្នំពេញ) ជាកន្លែងសម្រាប់លៀងភ្ញៀវក្នុងព្រះរាជពិធីធំៗ ម្ដងៗ (ហៅយ៉ាងខ្លីត្រឹមតែ ប្រាសាទភោជនីយឬព្រះទីន័ងភោជនីយ ក៏បាន)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភោជនីយាហារនាម·[ភោ-ជៈ-នី-យា-ហា]អាហារដែលគួរបរិភោគ, អាហារសម្រាប់បរិភោគ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភោជ្ជភ័ស្តុនាម·[ភោច-ភ័ស] (ជើង ត)វត្ថុដែលគួរបរិភោគ, គ្រឿងស៊ីផ្សេងៗ (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភោជ្ជសាលីនាម·[ភោច-សា-ឡី]ឈ្មោះស្រូវវិសេសពួកមួយ; ស្រូវខ្សាយឬពោត ក៏ថា។ តាមរឿងរ៉ាវក្នុងប្រថមកល្បថា ស្រូវឥតសំបក គឺស្រូវដែលផ្លែចេញមក ជាគ្រាប់អង្ករស្រេចស្រាប់តែម្ដង ហៅថា ស្រូវសាលី, តែខ្មែរច្រើនហៅ ស្រូវភោជ្ជសាលី, អង្ករភោជ្ជសាលី។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភោរភាវគុណកិរិយា, គុណនាម·[ភោ-ភាវ]ដែលពោលពាក្យពេញចំហឥតគម្រប, ដែលនិយាយឥតសំចៃ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភ័កកិរិយាសព្ទ·[ភ័ក]ឈប់ស្នាក់នៅជាមួយពេលមួយគ្រា, អាស្រ័យនៅបណ្ដោះអាសន្ន; ច្រើនប្រើជាមួយនឹងពាក្យ ស្នាក់ និង អាស្រ័យ ថា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភ័ព្វគុណនាម·[ភាប់]ដែលគួរ, ដែលគួរដល់កិច្ចការ; ដែលមានសំណាងល្អ, ដែលមានសេចក្ដីសុខ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក