វចនានុក្រមបុច្ឆាសព្វនាមសព្វនាម·[ប៉ុច-ឆា-សប់-ពៈ-នាម]សព្វនាមសម្រាប់ផ្ដើមជាសំណួរ មានពាក្យថា «ស្អី, អ្វី ជាដើម »។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុញ្ញនាម·[បុញ-ញ៉ៈ]គុណជាតជាគ្រឿងជម្រះសន្តានចិត្ត ឬដែលកើតពីចិត្តជ្រះថ្លា គឺបុណ្យ, កុសល, អំពើល្អ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុណ្យ[បុន]គុណជាតជាគ្រឿងជម្រះសន្តានចិត្ត; កុសល, អំពើល្អ, សេចក្ដីសុខ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុណ្យទិននាម·[បុន-យ៉ៈ-ទិន]ថ្ងៃបុណ្យ; ថ្ងៃដែលគេត្រូវឈប់សម្រាកមិនធ្វើការ (ដោយសេចក្ដីគោរពណាមួយ) ដូចយ៉ាងថ្ងៃសីលឬថ្ងៃព្រះប្រសូត្រ, ព្រះចូលបរិនិព្វានជាដើម (ប្រើជា បុញ្ញទិន ក៏បាន)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុត្តានាម·[ប៉ុត-តា]កូនប្រុសនិងកូនស្រី គឺកូនទាំងអស់ ទាំងប្រុសទាំងស្រី (សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ, ប្រសិនបើកវីត្រូវការប្រើ) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុត្រនាម·[បុត]បុរសអ្នកបំពេញចិត្តមាតាបិតា, អ្នកជម្រះត្រកូលរបស់ខ្លួនឱ្យស្អាត (កូនប្រុស) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុត្រាធីននាម·[បុត-ត្រា-ធីន]អ្នកដែលពឹងផ្អែកផ្ដេកគំនិតកិច្ចការសព្វគ្រប់ទៅលើកូនប្រុស។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុត្រានុគ្រោះនាម·[បុត-ត្រា-នុ-គ្រោះ]ការអនុគ្រោះកូនប្រុស ឬអនុគ្រោះកូនទាំងប្រុសទាំងស្រី។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុត្រីនាម·[បុត-ត្រី]កូនស្រី។ ព្រះរាជបុត្រី ឬ ព្រះរាជធីតា កូនស្រីរបស់ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ (ព្រះអង្គម្ចាស់ស្ត្រី)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបុថុជ្ជននាម·[ប៉ុ-ថុច-ជន់]ជនមានកិលេសក្រាស់, ជនអ្នកមានសេចក្ដីសៅហ្មង, សត្វលោកក្រៅអំពីអរិយបុគ្គលទាំង៨ពួក :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក